Column: Mijn zelfrijdende auto

Come here Buddy!

Column Knight Rider

Toen ik opgroeide droomde ik van een auto zoals K.I.T.T., de eigenwijze, zelfrijdende auto uit Knight Rider. Wij hadden in die tijd een Renault 25 die ook kon praten. “Left Door Open”. Informatie waar je niet zoveel aan had, maar het werd wel nuttig als je steeds “Out of Fuel” hoorde. Out of Fuel. Out of Fuel, Out of Fuel… uhm Pap, ik denk dat je moet tanken! Ik ga in ieder geval niet duwen, je was gewaarschuwd. De auto zei verder niets over mijn vaders rijstijl en bemoeide zich nergens mee. De auto had wel karakter, maar de boordcomputer an sich niet. 

Intussen ben ik in het bezit van een karaktervolle Trabant. Een Trabant had geen computers en het rijden moest je helemaal zelf doen, zonder ingrepen. Wel kreeg een Trabant in de DDR altijd een koosnaampje. Ik haat het zelf om mijn auto een naam te geven, maar in die tijd vond men dat de auto bij het gezin hoorde, zoals een huisdier. Maar om even heel eerlijk te zijn, we hadden 10 jaar geleden een SAAB 900 Classic en die noemden we stiekem Schapie. Niet doorvertellen. Ik weet niet, ik noem mijn auto liever gewoon bij de merknaam, of het type. Mijn huidige BMW 325ti Compact duid ik steevast aan als mijn ‘ti’. En ook daarin rijd ik het liefst zonder hulpmiddelen aan. Puur autorijden, daar houd ik van. Forensen in de file daarentegen…

Toen K.I.T.T. vroeger populair was, droomde ik weleens weg dat wij ook een telefoon in de auto hadden. Dat ik tegenwoordig juist in therapie moet omdat ik niet zónder telefoon kan, waar dan ook, dat had ik toen ook niet kunnen verzinnen. Het is verschrikkelijk dat je altijd maar te pas en te onpas wilt zien wat er in de wereld speelt, of welk verhaal je vrienden aan Instagram hebben toegevoegd, of wat je NEO’s waard zijn. Hoeveel likes kreeg je laatste bericht op Facebook? Ff checken. Zo weinig? Blijven checken, komt vanzelf goed!

Het boeit je geen zak, maar toch kijk je er naar. En voor we het wisten met z’n allen, zaten we in de auto meer op onze telefoon te kijken dan dat we op zaten te letten in het verkeer. Het is een regelrechte ramp geworden, dat niet meer is terug te draaien door regelgeving en controles. In mijn vorige columns schreef ik al over het gevaar van het huidige verkeer: de schijnveiligheid en over de opkomst van autonoom rijdende taxi’s. Lees mijn columns in de drukke ochtendspits, of ’s avonds laat op weg naar huis, na een lange dag vergaderen, nog even terug. Deze site past zich automatisch aan aan je schermgrootte. Wel zo handig!

Welkom terug, alles goed gegaan? Vast wel. Of is dat toch best lastig, zulke lappen teksten lezen terwijl je moet autorijden? Ik heb het zelf geprobeerd en het is eigenlijk niet te doen, geef toe. Ik heb als rijvaardigheidsinstructeur vaak de bermoefening uitgelegd aan mensen, maar ik begreep nooit zo goed waarom mensen in de berm terechtkwamen. Als fanatieke apper tijdens het rijden is dat je waarschijnlijk al meer dan eens overkomen. Toch? Daarom hoop ik dat het autonoom rijden snel beschikbaar is voor iedereen. Maar ik kom terug op mijn vorige standpunt, dat je een zelfrijdende auto niet zelf moet aanschaffen en dat komt omdat ik geleerd heb dat zo’n auto weleens je moderne huisdier kan worden die je zelf af kunt richten als een trouwe viervoeter.

Softwaretuning voor zelfrijdende auto

Laatst interviewde ik namelijk Edwin van der Velden, van Tuningparts in Zoetermeer. Hij vertelde mij dat softwaretuning niet meer alleen draait om motorvermogen, of een zuiniger verbruik. Nee, softwaretuning kan een auto volledig opnieuw programmeren, waaronder zaken die te maken hebben met autonoom rijden. Keep your lane beveiliging, automatische cruise-control en de rem-assistent. En dat heeft mij aan het denken gezet.

Inmiddels weet ik wat ik dat ik verkeerd zat met mijn advies. Ik wil vanaf nu wél een zelfrijdende auto. Uiteraard laat ik hem dan meteen aanpassen door middel van zulke softwaretuning, want mijn auto mag geen zielloze zombie zijn. Mijn auto zal bij verkeerslicht volgas wegsprinten als het rode licht uitgaat en hij wordt zo geprogrammeerd dat ‘ie overal 30 km/u te hard rijdt. In iedere bocht pakt ‘ie de ideale lijn met een lekker tempo. Inhalen doet hij vlot en adequaat. Niemand die er last van heeft, al zal er nog weleens iemand gaan seinen als mijn auto keurig heel de invoegstrook gebruikt. Daar kun je wat van leren zombie!

CJIB is zijn probleem

Dat mijn zelfrijdende auto dan bij een flitspaal vol in de remmen duikt vind ik geen probleem, maar ik verwacht wel dat er een integratie komt met Flitsmeister. Belangrijker vind ik dat ‘ie altijd de snelste rijstrook kiest en desnoods linksplakkers rechts inhaalt. Hoe mijn auto dat uit gaat vechten met het CJIB is me nog niet helemaal duidelijk, maar ik ben dan in ieder geval níet de bestuurder. Ik gok dat een paar slimme algoritmen in het bezwaar wel duidelijk maken dat de linksplakker bekeurd had moeten worden en niet mijn auto. Er kan tenslotte niets gebeuren, want de technologie zorgt ervoor dat mijn auto nimmer zal botsen. Mijn stokpaardje is mijn visitekaartje tenslotte.

Enfin, ik kijk ernaar uit dat mijn eigen zelfrijdende auto mij altijd zo dicht mogelijk bij de deur afzet, in plaats van op een te krappe parkeerplaats waar je amper je deur kunt opendoen, omdat de buren zo nodig scheef in moeten parkeren. Hij wringt zich er maar tussen, maar dan ben ik allang binnen. Ik heb nog geen idee hoe mijn getunede zelfrijdende auto eruit moet gaan zien, want ik denk dat de achterbank belangrijker is dan de rest, maar ik heb al wel een naam voor hem: Sjonnie.

Tekst: Dennis Drenthe

Foto: David Hasselhoff PR

Deze column is de laatste in een drieluik. Via de volgende links kun je ze teruglezen: Deel 1 [Als je botst ben je af!] en deel 2 [Bon Voyage!].

Advertenties

Column: Bon voyage!

U had een zelfrijdende taxi besteld? Fijne rit! 

voyage-og-image-default

Okay, het is zover. Op dit moment denk je nog, ja ja, zo’n vaart zal het allemaal niet lopen met die zelfrijdende auto’s en “morgen” bestel je een taxi zonder chauffeur. Wedden? Dagelijks verschijnen er filmpjes van wat er fout kan gaan met elektrische auto’s die in de brand vliegen, maar dat gebeurt ook met supercars in de file en die wil je desondanks toch hebben, in je dromen. Ook zie je knullige botsingen tussen autonoom rijdende auto’s op social media. Het helpt de ver-van-mijn-bedshow gedachte. Echter, voor je het weet zit je er middenin en ga je meer kilometers maken in zelfrijdende elektrische taxi’s dan in je eigen auto, of het openbaar vervoer. 

Want het is de schijn die bedriegt, achter de schermen is er al een gigantische industrie klaar voor deze nieuwe manier van reizen. En ook jij en ik gaan daar gebruik van maken. Denk aan Uber, de taxidienst die nu nog chauffeurs inzet, maar wat in feite een verkapte vingeroefening is voor wat komen gaat. Met een gigantische digitale infrastructuur, een joekel van een database, wereldwijd miljoenen gebruikers en door trial & error, zijn zij klaar voor de enorme vraag die zal ontstaan naar onbemande taxiritjes. Van saai woon-werk verkeer, boodschappen doen met de kinderen, tot een romantisch avondje stappen met je geliefde.

Het omslagpunt is nu

Uber zal haar diensten en systemen ook gaan gebruiken voor andere doelgroepen, zoals de transportsector. Vrachtwagenchauffeurs, buschauffeurs en taxichauffeurs gaan verdwijnen. Mark my words. Uber wordt het Google van de mobiliteit en het omslagpunt is vandaag. Uber is namelijk de schrik van iedere autofabrikant die nu nog denkt dat het over 10 jaar auto’s aan particulieren moet verkopen. Chris Bangle van BMW heeft daar al een decennia of twee voor gewaarschuwd. En nu is het daadwerkelijk aan het gebeuren. Als je nu al hoort hoeveel mensen Uber gebruiken, mensen die voorheen in feite nooit een taxi belden, dan kun je op je oud-Hollandse klompen aanvoelen dat het vlucht neemt van jewelste, dat autonoom laten rijden. Uber sloot eind 2017 een deal met Volvo en in 2019 worden 24.000 XC90’s geleverd die Uber als autonoom rijdende taxi’s kan inzetten. Dat is het begin. Daarna zal openbaar vervoer nooit meer hetzelfde zijn. En wij kunnen allemaal veilig verder met onze verslaving: de smartphone.

Bespaar jezelf juridische ellende 

Niemand wil een autonoom rijdende auto hebben. Je wilt er enkel gebruik van maken, als je slim bent. Laat de juridische ellende van een onverhoopte schade maar lekker over aan die grote marktpartijen. Daar wil jij als particulier, of als werkgever, niet je aan tijd aan verkwisten. Teveel risico. Early adopters zullen slim zijn en géén autonoom rijdende (lease)auto’s bestellen. Juridisch zijn we daar nog lang niet klaar voor. Uber weet hoe het is om te vechten voor bestaansrecht tegen overheden en hordes advocaten en juristen. Laat zo’n partij het vuile werk opknappen. Het enige waar jij je druk om hoeft te maken is wat zo’n rit kost. Verwacht lage kosten, met nuttige opties, voor de massa die zelf haar zooi moet opruimen na een rit en gewilde premium pakketten voor de happy few.

Werkgelegenheid is geen issue

In de VS zijn er al andere partijen die actief zelfrijdende taxi’s inzetten op kleine schaal, zoals Voyage in Florida en Californië. In Florida gebruiken ze alle van de 750 mijlen aan wegen binnen de gemeenschap The Villages, dat momenteel zo’n 125.000 duizend inwoners telt, maar snel groeit. De gemiddelde leeftijd is er hoog en dat betekent dat er behoefte is voor mobiliteit op maat. Van de villa naar één van de vele golfclubs, of restaurants. Met een app bestel je je Voyage taxi en alles gaat verder automatisch. Mocht je je zorgen maken over het verdwijnen van banen, Voyage zoekt momenteel personeel voor de uitrol van deze projecten in andere steden en datzelfde zal gelden voor Uber, wereldwijd.

Toen ik een aantal jaren terug als directiechauffeur werkte en een Audi A7 ging proefrijden met mijn opdrachtgever, bespraken we de optielijst. Ik legde hem de werking van de automatische cruisecontrol uit en liet zien dat deze rekening hield met plotseling invoegend verkeer, maar ook dat de A7 geen snelheid verminderde als de auto voor ons slechts een kortstondige inhaalactie uit zou voeren. Maar meneer was vooral geïnteresseerd in mijn mening over deze technieken en autonoom rijdende auto’s. Ik antwoordde dat ik verwachtte dat het wel een vlucht zou nemen en dat ik dan geen werk meer zou hebben als zijn chauffeur. Hij zei: “Waarom niet? Dan ga jij toch ook een krantje lezen?!”.

Tekst: Dennis Drenthe

Foto: Voyage

Deze column Bon Voyage! is onderdeel van een drieluik en tweede in de reeks. Het laatste deel werd op 15 februari 2018 gepubliceerd.

Deel 1 lees je hier terug: https://dennisdrenthe.wordpress.com/2018/01/23/column-als-je-botst-ben-je-af/ 

Deel 3 vind je hier: https://dennisdrenthe.wordpress.com/2018/02/15/column-mijn-zelfrijdende-auto/

Column: Als je botst ben je af!

Duizenden verkeersmaatregelen ruilen tegen één nieuwe verkeersregel

20180123_102134

Het Nederlandse wegennet en het daarop voortbewegende verkeer zijn kapot gereguleerd.  Het gebruik van gezond verstand op de openbare weg is een ondergeschoven kindje geworden. Er zijn teveel verkeersborden, afwijkende maximum snelheden, overal wisselende voorrangsregels en teveel rare wegsituaties. Mensen worden nog altijd niet opgeleid tot veilige verkeersdeelnemers. En dan heb ik het niet alleen over rijopleidingen. Dat kan beter. Het verkeer heeft meer gezond verstand nodig en wel nu! 

Het is dus niet zo gek dat de SWOV stelt dat we teveel botsen. Dat is helemaal waar, maar je hoort niet dé oplossingen die nodig zijn. Omdat oplossingen voor verkeersveiligheid vaak een compromis zijn van belangen en inzichten. Levensgevaarlijk! Mijn idee is dat de gebruiker weer centraal gesteld wordt én verantwoordelijk wordt. De landelijke schadelast kan niet oneindig door onze verzekeringspremies worden opgehoest. Dat is een serieus probleem. Vooral omdat het zo onnodig is. Het is zo makkelijk om een ander de schuld te geven. Ongevalvermijding is net als liefde: het moet van twee kanten komen.

Mijn oproep aan de beleidsmakers: ga gezond verstand herintroduceren. Een lastige opgave, want daar is men de afgelopen decennia juist volkomen vanaf gestapt en dat is een kwalijke zaak die nu tot een onhoudbare situatie heeft geleid. Een simpel voorbeeld: vroeger was ’t vanzelfsprekend dat verkeer van rechts voorrang had. Dat was geen ideale situatie, maar je hield er gewoon altijd rekening mee dat er verkeer van rechts kon komen. Zelfs een gehaaste bestuurder hield rekening met het feit dat er zo nu en dan iets of iemand uit een zijstraat kon schieten. Dat was nog geen garantie voor het voorkomen van ongevallen, maar er heerste toch een andere mindset.

Tegenwoordig zijn de wegen anders ingericht en komt verkeer van rechts nauwelijks meer voor. Zijwegen zijn voorzien van haaientanden, een stopbord, drempels of verkeerslichten. Als je nu op een polderweg zonder voorrangsborden rijdt en je komt van rechts, dan kun je er vanuit gaan dat de auto van links gewoon door blijft rijden. Die bestuurder is dan waarschijnlijk niet meer gewend aan verkeer van rechts, of de theorie allang vergeten. Een city slicker wellicht. Dus heb je voorrang, maar verwacht je dat de ander je niet voorlaat, dan gebruik je dus gezond verstand, omdat vertrouwen op de verkeersregels niet meer werkt.

Het is niet erg dat wegen goed ingericht worden. Maar vaak helpen felle kleuren bij gevaarlijke kruisingen beter dan verkeerslichten. Pure psychologie. Ik durf te stellen dat mensen geen rekening meer houden met plotselinge situaties. Daardoor gaat het iedere dag overal mis. En dat wordt steeds erger. Meer files. Meer schadelast. Meer verkeersdoden. En de keuzes die gemaakt worden om dat allemaal tegen te gaan zijn verkeerd. Want beleidsmakers en zogenaamde verkeersexperts denken dat het de snelheid is die te hoog is. Maar dat is onjuist. Ook bij lage snelheden gebeuren er ongevallen, soms zelfs dodelijke. En wat te denken van trajectcontroles, waarbij we allemaal even snel gaan en elkaar zo nu en dan toch als pinballs alle kanten op schieten. Als we autorijden dan zitten we stil. Alles om ons heen is een beetje blur. Ga in een open vooroorlogse auto rijden en je snapt wat ik bedoel. Al je zintuigen staan dan wél op scherp. Niemand in het huidige verkeer is scherp en alert. Niemand.

In het verkeer is NIETS vanzelfsprekend. Nooit. Er kan ieder moment iets onverwachts gebeuren. Je kunt er niet vanuit gaan dat anderen je zien, dat ze je voorlaten en dat ze je niet afsnijden. Het woordje niet is twee maal vetgedrukt, want uit onderzoek blijkt dat we het woordje niet vaak noch horen nog zien. Het menselijk brein is de beperkende factor in het verkeer. Daarom rijdt/fietst/loopt iedereen tegenwoordig rond alsof er echt niets fout kan gaan. En dan gaat het fout. Doordat de wegen veiliger lijken en auto’s veiliger zijn, hebben onze zintuigen niet de prikkels die nodig zijn om veiligheid in stand te houden. Je ziet dat dagelijks om je heen en het is zo logisch om op te lossen; maak het verkeer simpeler, beperk het aantal verschillende maximum snelheden en haal borden weg. Zo leg je méér verantwoordelijkheid bij alle verkeersdeelnemers. Dan zal ook iedereen weer wíllen weten hoe je een verantwoordelijke verkeersdeelnemer kunt worden. Je aan de snelheid houden is onvoldoende. Dat blijkt keer op keer.

Daarom wil ik in ruil voor het verwijderen van duizenden verkeersmaatregelen één verkeersregel toevoegen: Als je botst ben je af! 

Tekst & foto: Dennis Drenthe

Update: Verkeersexpert Sjonnie nam de column als voorzet en kopte hem in met deze vlog: https://www.youtube.com/watch?v=lBAHF5t4id8

Deze column is de eerste in een drieluik. Deel 2 vind je hier: https://dennisdrenthe.wordpress.com/2018/02/08/zelfrijdende-taxi-besteld-bon-voyage/.

Jensen Interceptor Convertible

Jasper-Beukenkamp-Classic-Cars_Jensen-Interceptor-Cabriolet-53-1024x683

Een paar weken terug stond ik oog in oog met deze Jensen Interceptor Convertible bij één van mijn opdrachtgevers en werd ik door hem gewezen op de prachtige details van het op maat gemaakte interieur. Toen ik daarna ook nog een originele brochure opensloeg was ik opeens aan het wegdromen. Ik zag mezelf wel rijden met het gezin richting Mediterrane oorden. Dak open, gas erop!

Grappig, want voorheen had ik meer met de dichte Jensens en eigenlijk niets met de open variant. Datzelfde heb ik de laatste paar jaar ook met de open XJS-en van Jaguar. Vooral de XJS-C Targa kon mij nooit bekoren, maar dat is een auto die ik wel graag zou willen hebben als zondagse cruiser.

Enfin, deze Jensen Interceptor Convertible is een uniek exemplaar en waarschijnlijk één van de allerbeste ter wereld. Je zou voor de beeldvorming eens alle details op de foto’s moeten zien in de link hieronder. Perfectie kende voor deze restaurateurs duidelijk geen grenzen. Puur vakmanschap. Jasper Beukenkamp en zijn team hebben de punten op de i gezet. Alles werkt en de auto is prachtig!

http://jbclassiccars.com/?portfolio=jensen-interceptor-mkiii-convertible-1975

Succesvolle testdag Formule RP1

IMG_20180116_152843_471

De eerste testdag voor de jonge talenten in de RP1 zit erop. Een tevreden initiator, trotse ouders, nieuwsgierige journalisten en een paar (professionele) autosportliefhebbers die dit van dichtbij wilden meemaken sierden de pitstraat. De rijders zelf bleven gefocust, lieten zich graag informeren en instrueren. Schade werd er niet gereden en dat geeft wel aan dat zowel de organisatie als de deelnemers in dit geval zeer kundig te werk zijn gegaan. Voor de één was het de allereerste keer ooit in een auto. Voor de ander was het een kennismaking met single seaters op een vertrouwd circuit. 

In beide gevallen koos men ervoor om op eigen tempo de boel te verkennen op Circuit Zandvoort. Protegé Daan Pijl (foto) ging natuurlijk weer razendsnel en zit nu in dubio: “Ga ik op eigen kosten DNRT en HARC rijden, of moet ik mij nu op het werven van grote sponsors gaan richten?”. Ik reageerde direct: ‘wellicht kan het allebei!’. Ook andere rijders zullen sponsoring binnen moeten gaan harken, willen ze aan deze RP1 klasse deelnemen, maar ten opzichte van internationale kartkampioenschappen is de de sprong niet gigantisch. Als deze Formule RP1 klasse de kans krijgt om zich te ontwikkelen, dan zullen de talentvolle rijders zich zeer zeker in the picture gaan rijden. Dit is wat mensen willen volgen. En daarom moet het gaan slagen.

Hans Hugenholtz (Vicevoorzitter KNAF): “Veel goedkoper dan dit kan zo’n volledig pakket niet worden aangeboden. We hebben rekening gehouden met het feit dat veel ouders wellicht wel geld in de carrière van hun kind willen stoppen, maar veel tijd erin steken is lastiger voor ze. Iedereen is druk. Ook wil niet iedereen thuis met raceauto’s opgezadeld zitten, laat staan dat de logistiek op enthousiasme kan rekenen. Alleen al het laden & lossen vanaf de aanhangers gaat mensen snel tegenstaan. Met deze opzet wordt niet alleen de rijder, maar dus ook de familie ontzorgd”. 

Toen Michael Bleekemolen enkele weken geleden op Facebook aankondigde dat hij een nieuwe Formule klasse wilde opzetten, had niemand verwacht dat het al vrij snel erna werkelijkheid zou worden. Zijn initiatief is in feite de opvolger van de verdwenen kweekvijver die Formule Ford heette. De RP1’s zijn raceklaar en er staat meteen een geweldig concept dat bedoeld is om jonge talentvolle rijders een kans te geven zich voor een fixed price te kunnen ontwikkelen. Bijvoorbeeld richting de serieuzere internationale klassen, zoals F4 en verder. In het geval van de Formule RP1 staat de rijder echt centraal en wordt de techniek volledig beheerd door de organisatie.

Dankzij een slim systeem van Arrive & Drive in combinatie met een loting wordt dit een klasse die eerlijker is dan alle anderen. Je racet met dezelfde auto’s, en je wisselt steeds van wagen. Het enige dat je voor iedere race over laat zetten zijn je stoeltje en je bodypakket met persoonlijke sponsoring erop [Sponsors van Nederland let op: Dit is een uitgelezen kans om te laten zien dat je jong talent helpt te ontplooien!]. De rest is uniform en dus gelijkwaardig. Dit is tevens de reden dat de KNAF het initiatief van Bleekemolen direct heeft omarmd. En dat zou de rest van autosportminnend Nederland ook moeten doen.

Meer informatie over de Formule RP1: http://www.knaf.nl/secties/autorensport/nieuws/formule-rp1-de-eerste-stap-naar-succes

Tekst en foto – Dennis Drenthe

Facel Vega FV3B ex-Trintignant

Jerome-Wassenaar_Facel-FV3B_Maurice040-640x427

Als men de afgelopen 15 jaar aan mij vroeg wat mijn lievelingsauto was, dan antwoordde ik steevast: “de Facel Vega HK500”. Een schaalmodel dat ik ooit cadeau kreeg van deze auto staat in mijn werkkamer te pronken. Het merk Facel Vega blijft mij fascineren. Magische auto’s bouwde het. Schitterend auto’s om te zien, voorzien van krachtige Amerikaanse V8’s. Met alle luxe aan boord en de klasse die ze uitstralen zijn het heerlijke reisauto’s waarmee de elite in de jaren ’50 en ’60 op zeer hoge snelheden lange afstanden kon afleggen.

In opdracht van Jasper Beukenkamp Classic Cars uit Bodegraven schreef ik een nieuwe tekst voor deze prachtige Facel Vega FV3B Coupé. In feite is dat model de voorloper van de HK500 en minstens zo mooi. Dit exemplaar is de auto die ooit in bezit was van de Franse Formule 1 coureur Maurice Trintignant. Jasper Beukenkamp vertelde mij in grote lijnen de historie van de auto en lichtte toe waarom hij het zo bijzonder vindt dat de auto in ongerestaureerde staat enorm zeldzaam is. Ook is deze FV3B de laatst gebouwde. Een echt verzamelobject dus, waarmee je wel ‘gewoon’ heerlijke roadtrips kunt maken. Het is dat ik zelf (nog) geen heuse autocollectie heb, maar in gedachten had ik deze Facel meteen toegevoegd.

Door middel van desk research in mijn eigen archief en de papieren die bij de auto horen ontdekte ik dat deze auto 10 dagen na zijn 2e overwinning van de Grand Prix van Monaco op kenteken was gezet door Trintignant. Een feit dat op internet nergens benoemd werd. En zo werd ik als schrijver vanzelf meegezogen in de historie van de autosport en de excentrieke wereld van Franse autobouwers en de jet set. Daar rolde vervolgens deze tekst uit: http://jbclassiccars.com/?portfolio=facel-vega-fv3b-ex-maurice-trintignant.

Photo credits: De foto hierboven en op de site van JB Classic Cars zijn van Jerome Wassenaar, één van hun vaste fotografen.

Volgens Facebook heb ik een nieuwe baan

header-website-saab.jpg

Volgens Facebook heb ik een nieuwe baan, tenminste als je op mijn profiel kijkt wel: https://www.facebook.com/dennis.drenthe. Facebook begrijpt niet zo goed dat het gewoon mijn passie is om als driver coach mensen te helpen een betere rijder / coureur te worden. Of dat ik gewoon heel erg graag schrijf en het liefst over auto’s, de autosport en vakmanschap van bijvoorbeeld specialisten die klassieke auto’s restaureren of raceauto’s bouwen. Maar goed, ergens klopt het wel, want sinds 1 januari jl. ben ik weer zelfstandig ondernemer. En na bijna 3 ontzettend leuke jaren bij Driving-Fun.com B.V. begon het weer te kriebelen om mijn eigen koers uit te stippelen. En dit is wat ik ga doen:

Driver Coaching (ideal line)
Als Driver Coach werk ik in opdracht van de bekende racescholen, incentive bureaus, raceteams en natuurlijk voor de coureurs (in spé) zelf. Als instructeur ben ik ruim 15 jaar actief met o.a. incentives, demo’s, speciale rijtrainingen, drift- en racecursussen. Vraag me gerust naar de mogelijkheden of om advies als je hier meer over wilt weten. Het draait om meer dan alleen de ideale lijn!

Automotive Writing (deadlines)
Naast content management (NL / ENG) en het beheren van social media voor mijn opdrachtgevers schrijf ik voor o.a. auto(sport)magazines en bedrijven die actief zijn in de autosport, of die professioneel bezig zijn met bijzondere, of klassieke auto’s. Doordat ik zelf actief ben op circuits en in de klassiekerwereld is het makkelijk om snel te schakelen. Handig met deadlines!

Samenwerken of inhuren? 
Mijn bedrijf heeft als handelsnaam gewoon Dennis Drenthe, lekker makkelijk. Now and Then is de officiële bedrijfsnaam die ik heb gekozen. Want ik schrijf over vroeger en nu, over oude en moderne auto’s, maar ik word als ZZP-er natuurlijk ook zo nu en dan  ingehuurd. Daarom vind ik deze naam zeer toepasselijk. Daarnaast gebruik ik de naam Now and Then al langere tijd als Instagram-account.

Wil je mij ook af en toe inhuren, of wil je structureel samenwerken? Neem dan rechtstreeks contact met mij op: +31 627 623 233.

 

Droomautodag 2017

Logo

DFCharity organiseert voor tweede maal de Droomautodag op Zandvoort

Met een Dakar Truck, een verrassend grote airport crash tender en natuurlijk spectaculair veel droomauto’s belooft de Droomautodag dit jaar nog meer kinderen blij te maken. Op dit moment zijn er zo’n 150 gezinnen aangemeld, maar de organisatie van DFCharity kan er 200 aan. Een stuk meer dan in 2016 toen 67 zieke kinderen met hun gezin een leuke dag op het circuit beleefden.

Naast foodtrucks met eten en drinken voor de deelnemers is er voor de kinderen veel leuks georganiseerd in en rond het pitcomplex. In de pitsstraat staan raceauto’s en exclusieve straatauto’s opgesteld waarin de kinderen en hun familieleden mee kunnen rijden over het circuit. In één van de pitboxen worden pannenkoeken gebakken, buiten is een poffertjeskraam. Er zijn op het paddock lesauto’s waarin de kinderen zelf mogen proberen te rijden en er is zelfs een driftdemo met mogelijkheid om mee te rijden. Ook zijn de overige pitboxen gevuld met allerlei activiteiten zoals een kleurwedstrijd, een raceauto die beschilderd mag worden en schminken, maar er is zelfs een professionele coureurstrainingsinstallatie en simulatoren waarop de kinderen en hun ouders zich kunnen storten. Buiten is er o.a. een springkussen en zijn er auto’s waar de kinderen in mogen zitten voor een fotoshoot.  Sinterklaas stuurde een telegram waarin stond dat er ook enkele Pieten naar de Droomautodag komen.

Na afloop ben ik veilingmeester tijdens de veiling waarbij geld wordt opgehaald om deze Droomautodag jaarlijks te kunnen blijven herhalen. De tekorten worden aangevuld cq. gesponsord door Driving-Fun.com B.V., de organisatie die jaarlijks zo’n 100 circuitevenementen organiseert en steeds vaker het verzoek kreeg om tijdens trackdays iets te doen voor zieke kinderen en/of kinderen met een droomwens dat iets te maken had met auto’s, racen of hun lievelingscoureur.  De Droomautodag vindt dit jaar plaats op 19 november vanaf 10.00 uur op Circuit Zandvoort en bezoekers zijn welkom.

Website Droomautodag: http://www.droomautodag.nl/

Facebookpagina: https://www.facebook.com/droomautodag

Impressie 2016: https://www.youtube.com/watch?v=5CbZXmKxSVQ

Wheels in the West

IMG_6783

Wheels in the West was afgelopen weekend dé plek voor liefhebbers van klassieke auto’s bij mij in de buurt, ’t Groene Hart. In tegenstelling tot Interclassics of Techno Classica hoefden we dus niet ver te reizen. Na 10 minuten was ik bij het fraaie Plantarium, het gebouw waard deze beurs nu voor de eerste keer werd georganiseerd. Veel licht, een hoop bezoekers uit de regio en vooral een mooie mix van fraaie auto’s zorgden ervoor dat iedereen na afloop zei: volgend jaar zijn we er weer bij!

Geert Kistemaker van Heritage Cars had mij gevraagd te helpen op zijn stand. Geen straf, met een Aston Martin DB6, een leuke Morris Minor Series II en een Land Rover Series I om ons heen. Ook de BMW 2002 waarmee we samen rally’s rijden hadden we meegenomen voor de stand van Marcel Valk (www.oldtimerglaspolijsten.nl). Geert is geen handelaar, dus de auto’s zijn niet allemaal te koop. Restauratiemanagement en collectiebeheer is beide meer zijn ding. Daarnaast is Geert Kistemaker gespecialiseerd in klassieke Aston Martins (inclusief de onderdelenvoorziening hiervoor) en de Mille Miglia. Dit zorgde bij veel bezoekers voor leuke gespreksstof! Want zo’n bak ervaring verwacht je eerder bij een oude rot in het vak.

Vanuit de organisatie begreep ik al dat het evenement volgend jaar terugkeert en van de meeste standhouders en bezoekers hoorde ik dat ze er dan weer bij zijn. Het enige dat niet liep was de veiling. Dat is een vak apart en in Nederland mis je vaak de animo die buitenlandse veilingen wel trekken. Dat kan dus beter. De rally die op zondag georganiseerd werd was volgens iedereen erg leuk, maar ik zou ze zelf binnen laten finishen. Dan heb je geen los van elkaar staande evenementen. Bij de Tour of the Century  startten en eindigden we vorig jaar in Werkspoor. Erg gaaf voor zowel deelnemer als toeschouwer. Kortom, Wheels in the West was geslaagd en zal alleen maar leuker gaan worden. De eerste steen is gelegd.

IMG_6791

Classic Gelderlandrit

20170916-BLF_1619.jpg

Klassiek rallyrijden kan soms erg frustrerend zijn. Voor de rijder, omdat die een navigator heeft die er niets van snapt. Of voor de navigator. Omdat die er niets van snapt. Zo niet bij de Classic Gelderlandrit. Want iedereen zat er lekker in. Iets te lekker wellicht, waardoor bij de tussenstops met een grote glimlach hardop werd afgevraagd of er misschien toch wat missers gemaakt hadden kunnen worden? Ja dat kon, maar dat vond iedereen alleen maar leuk en leerzaam. Deze rally smaakt naar meer en maakt fanatiek. 

Lees mijn verslag over deze rally op de website van Octane Magazine.